กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ฉินเซียงซิ่วมองเจ้าก้อนแป้งน้อยตัวอวบที่หลับสนิทอยู่ใต้โคนไม้ แล้วอดถอนหายใจไม่ได้
สองวันนี้นางวิ่งวุ่นไปมาระหว่างหมู่บ้านกับในเมือง เพียงหวังช่วยเจ้าก้อนแป้งน้อยตามหาพ่อแม่ แต่ในใจนางรู้ดีว่าโอกาสคงริบหรี่
เพราะเถาเถาไม่ใช่เด็กธรรมดา
ตอนเถาเถาตกน้ำ นางสวมเสื้อบุผ้าฝ้ายตัวสั้นประดับทองเงิน สวมรองเท้าบูตเล็กที่ทำจากผ้าแพรปักลาย แม้แต่จี้หยกที่คาดไว้ตรงเอวก็ยังมีปลาคาร์ปตัวน้อยที่มีชีวิตติดอยู่ด้วย เสื้อผ้าทั้งชุดงดงามก็จริง แต่ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน