กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
กู้ซีเหนียนถลึงตาใส่อันเถาอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ในใจกลับอ่อนยวบลงอย่างประหลาด
ดังนั้น ภายใต้การบังคับอย่างไม่ทันตั้งตัวของแม่หนูอ้วน เขาจึงกินไข่ไก่ป่าไป 2 ฟองติดกัน กว่าอีกฝ่ายจะยอมปล่อยมือ
กินไข่เสร็จ กู้ซีเหนียนก็แบกตะกร้าที่ใส่ไข่ไก่ป่ากับผักป่าขึ้นหลัง แล้วก้มเก็บกิ่งไม้แห้ง
ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง
หมู่บ้านอันเจีย
อันเจี้ยนกั๋วที่ทำงานมาทั้งวันเพิ่งเดินเข้าหมู่บ้าน ก็ได้ยินแม่แท้ๆ ของตัวเองตะโกนเสียงแหลมว่า “มีใครเห็นหนูน้อยคนดีของบ้านใหญ่ฉันไหม?!”
อันเจี้ยนกั๋ว “……”
เดี๋ยวก่อน บ้านใหญ่ของเราไม่ได้มีแค่เจ้าเด็กเหลือขอ 2 คนหรือ?
หนูน้อยคนดีมาจากไหนกัน!