ตอนที่ 341 มรรคาจำแลงใกล้มรรคา ยืมความลวงบำเพ็ญความจริง

ตอนที่ 341 มรรคาจำแลงใกล้มรรคา ยืมความลวงบำเพ็ญความจริง

โก่วต้าเป่ามายืนอยู่ตรงหน้าหวังฉีอีกครั้ง คราวนี้ความสนใจของเขามีไม่มากเท่าครั้งก่อน หวังฉียังไม่ทันเอ่ยปาก เขาก็แสดงท่าทีไม่อดทนออกมาเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ไม่มีประโยชน์หรอก”

ร่างเงาแห่งเทพของหวังฉีปรากฏขึ้นตรงหน้าโก่วต้าเป่าผ่านแดนมายาหมื่นเซียน เขาหัวเราะพลางเอ่ยว่า “หากไม่ลองดูสักครา เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าไม่มีประโยชน์?”

“ไม่มีประโยชน์ก็คือไม่มีประโยชน์” โก่วต้าเป่ากล่าวด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ “คราวก่อนเจ้าก็ลองไปแล้ว ทำให้ข้าเสียเวลาไปมากนัก คราวนี้เจ้ายังจะลงแรงเปล่าอีกหรือ?”

หวังฉีถอนหายใจพลางพูดว่า “เจ้าเสพติดการบำเพ็ญหรืออย่างไรกัน? เหตุใดจึงอยากบำเพ็ญนัก? การบำเพ็ญนี้มีข้อดีอันใด? เจ้าไม่รู้สึกหรือว่า นี่เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเจ้ากำลังได้รับอิทธิพลจากเศษเสี้ยวดวงจิตเซียนที่ตกค้างอยู่?”

โก่วต้าเป่าชะงักไป การต่อต้านตนเองคือโจทย์ที่เขาแสวงหามาตลอดชีวิต คำพูดของหวังฉีหลอกล่อเขาได้สำเร็จจริง ๆ เขาคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “แต่หากข้าไม่บำเพ็ญ แล้วข้าจะทำสิ่งใดได้อีก?”

“ฟังข้าบรรยายวิชา” ร่างของหวังฉีนั่งลงตรงข้ามโก่วต้าเป่า จากนั้นจึงผายมือเชิญให้เขานั่งลง