ตอนที่ 336 ความท้าทายและการแสดงฝีมือ

ตอนที่ 336 ความท้าทายและการแสดงฝีมือ

“เอาล่ะ เหล่าสหาย… สหายเต๋าทั้งหลาย เลิกเรียนได้” จ้าวชิงถานกระแอมไอเบา ๆ เดิมทีเขาตั้งใจจะพูดว่า “นักศึกษาทั้งหลาย” ทว่าเมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูของกลุ่มอสูรเบื้องล่าง เขาก็เปลี่ยนคำพูดอย่างชาญฉลาดเป็น “สหายเต๋า” แทน

—เฮ้อ ทำไมพวกอสูรกลุ่มนี้ถึงยอมรับแค่หวังฉีคนเดียวกันนะ… ทั้งที่ตบะของข้าสูงกว่าแท้ ๆ…

จ้าวชิงถานถอนหายใจในใจเช่นนั้น

ทว่าเขาก็เข้าใจดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างหวังฉีกับกลุ่มอสูรเหล่านี้ล้วนเกิดจากการสั่งสมทีละก้าว ไม่ว่าจะเป็นการเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือดในช่วงแรก หรือการให้คำแนะนำตัวต่อตัวและการทำความเข้าใจกันในภายหลัง หวังฉีล้วนทุ่มเทอย่างเต็มที่ แม้วิธีการของเขาจะไม่ค่อยน่ารื่นรมย์นักก็ตาม และในการปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า หวังฉีไม่เคยถอยหนีแม้แต่ครั้งเดียว และไม่เคยพ่ายแพ้เลยแม้แต่คราเดียว

ในจุดนี้ จ้าวชิงถานรู้ดีว่าตนเองไม่อาจทำได้เช่นนั้น