กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 330 หวังฉีเลิกพยายามรักษาแล้ว
“ดังนั้น ผลลัพธ์คือหลังจากข้ามาหาเจ้าที่นี่ เจ้าก็ใช้วิธีการเช่นนี้ปฏิบัติกับข้าอย่างนั้นหรือ?”
หวังฉีมองเฉินเฟิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
“นี่ก็เพื่อตัวเจ้าเอง” เฉินเฟิงพลิกหน้าหนังสือบนตักอย่างใจเย็น ทั้งยังหยิบผลไน่สีแดงจากโต๊ะน้ำชาข้างมือขึ้นมาขบเคี้ยวอย่างสบายอารมณ์
หวังฉีคิดไม่ถึงว่าเพียงเพราะตนพึ่งพาที่นี่ กลับถูกเฉินเฟิงใช้วิชาลวงตาประหลาดกักขังไว้ในห้องนี้
หวังฉีแทบจะกระโดดขึ้น “เจ้าบ้าเอ๊ย… รีบคลายวิชาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
“ข้าทำเพื่อตัวเจ้าเอง!”
หวังฉีถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะเดินไปตรงหน้าเฉินเฟิงแล้วซัดฝ่ามือออกไป
เฉินเฟิงยื่นแขนรับฝ่ามือของหวังฉีไว้ “เจ้าทำอะไร?”
“เจ้าเอาแต่พูดว่า ‘นี่เพื่อตัวเจ้าเอง’ อย่างกับเครื่องจักร ข้าก็แค่จะลองดูว่าเจ้าที่อยู่ตรงหน้าข้านี้เป็นวิชาลวงตาหรือไม่” หวังฉีพินิจดูเครื่องเรือนโดยรอบอย่างละเอียด