กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 327 เรื่องค้างคา
หลังจากทักทายกันอย่างโกลาหลวุ่นวาย ในที่สุดทุกคนก็คุ้นเคยกันและกัน
ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ได้รับรู้จากปากของหมีว่าหวังฉีกำลังทำอะไรอยู่เมื่อครู่นี้
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกในทันที
ซูจวินอวี่จ้องมองหวังฉีด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “ข้าจะบอกว่าเจ้า… ข้าจะบอกว่าเจ้า… เรื่องนี้… เรื่องนี้… เรื่องแบบนี้ข้าเองก็เคยคิดมาก่อนเหมือนกัน…”
คราวนี้สายตาของทุกคนที่ราวกับเข็มทิ่มแทงต่างพุ่งเป้าไปที่ซูจวินอวี่จนหมดสิ้น
“พวกเจ้าอย่ามองข้าเช่นนั้นสิ!” ซูจวินอวี่ร้องโวยวาย “หลังจากได้รู้เรื่องงานวิจัยของศิษย์น้องหญิงอ้าย ข้าก็เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้ แต่ความคิดของข้าในตอนนั้นคือ ‘นอกจากคนบ้าแล้ว จะมีใครทำเรื่องแบบนี้กัน?’”
ดังนั้น สายตาของทุกคนจึงพุ่งเป้าไปที่หวังฉีอีกครั้ง
ก็คนบ้าคนนี้นี่แหละ
เฉินเฟิงเป็นคนแรกที่เสนอข้อสันนิษฐานหนึ่งขึ้นมา “หวังฉี ตอนที่เจ้าก่อเกิดแก่นแท้… เอ่อ… สมองของเจ้าพังไปแล้วหรือ?”