ตอนที่ 292 ความลับแห่งนิรันดร์ ปริศนาแห่งการจำแลงกาย

ตอนที่ 292 ความลับแห่งนิรันดร์ ปริศนาแห่งการจำแลงกาย

ยามที่ฝูหลินเสินล้มลง แววตาของมันเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและความปิติยินดี

มันคือกระเบนราหูที่จำแลงกายได้เมื่อสองหมื่นปีก่อน ใช้เวลาถึงสองหมื่นปีจึงไต่เต้าขึ้นสู่ระดับเทพอสูร

สถานะของฝูหลินเสินในหมู่เทพอสูรนั้นไม่สูงนัก หรือจะกล่าวว่าอยู่รั้งท้ายก็ไม่ผิด

เผ่าอสูรตัดสินความสำเร็จด้วยสายเลือด ทว่ากระเบนราหูนอกจากจะมีพละกำลังมากกว่าเล็กน้อยแล้ว ก็มีเพียงเข็มพิษที่ฝึกฝนจากเงี่ยงหางเท่านั้นที่ควรค่าแก่การกล่าวถึง

และตอนนี้ เงี่ยงหางเล่มนั้นที่มันใช้แก่นแท้ประจำชีวิตหลอมกลั่นมานับหมื่นปี กำลังปักคาอยู่ที่ลำคอของคู่ต่อสู้

บนร่างมังกรน้อยสีชมพูอมม่วง นอกจากบาดแผลฉีกขาดที่แผ่นหลังแล้ว ยังมีบาดแผลใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหลายแห่ง

อีกทั้งกระดูกยังหักไปหนึ่งท่อน

บาดแผลเหล่านี้ไม่มีเลือดไหลออกมา มิใช่เพราะบาดแผลของนางหายดีแล้ว แต่เป็นเพราะใช้แก่นแท้ประคองไว้ชั่วคราว เพื่อไม่ให้บาดแผลเหล่านั้นเลวร้ายลงไปกว่าเดิม

กรงเล็บของมังกรนั้นสั้นและเล็กมาก ทว่าในฐานะสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา พวกมันใช้หางในการถือจับเครื่องมือ ครีบหางของพวกมันยังคล่องแคล่วกว่านิ้วมือของเผ่ามนุษย์เสียอีก