เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 290 คณิตศาสตร์ไม่บริบูรณ์ของจ้าวคณิต
ณ แดนต่างถิ่น ภายในอาวุธเวทตำหนักสวรรค์ เคอลานอิ่นกำลังจ้องมองตั้งตำราด้วยความหวาดหวั่นตั้งตำรานี้เพียงแค่ห่อด้วยปกสีดำอย่างลวก ๆ รอยเย็บก็ดูส่งเดชยิ่งนัก
ทว่าในสายตาของเคอลานอิ่น ตำราเล่มบาง ๆ เล่มนี้กลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าวัตถุท้องฟ้าเสียอีก มันแผ่กลิ่นอายความน่าสะพรึงอันแปลกประหลาดออกมาตลอด ขณะที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว มันก็ยังยั่วยวนให้ผู้อื่นยื่นมือไปเปิดอ่านอีกด้วย
ลูกกระเดือกของจวินเมฆาขยับไหว เขาได้ยื่นมือออกไปจริง ๆ
ชายหนุ่มจ้องมองภาพนี้อย่างไม่วางตา บนใบหน้าปรากฏร่องรอยของความยินดี
ทว่าท้ายที่สุด จวินเมฆาก็หลับตาลงและชักมือกลับมา
“จิตมารยากำจัด” ชายชราพึมพำกล่าว
ผู้บำเพ็ญเซียวเหยาชัดเจนว่ามีอายุขัยเป็นอนันต์ แต่ ณ วินาทีนี้ ปราณโรยราบนร่างของเขากลับเด่นชัดถึงเพียงนี้
เขาแก่ชราลงแล้วจริง ๆ
แก่จนไม่มีจิตใจที่จะไปเปิดอ่านตำราเล่มนี้แล้ว