ตอนที่ 288 ข้าช่างโง่เขลายิ่งนัก โง่เขลาจริง ๆ

ตอนที่ 288 ข้าช่างโง่เขลายิ่งนัก โง่เขลาจริง ๆ

ชายชราพลันยื่นตำราในมือให้หวังฉี “หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็พอจะช่วยเหลือเจ้าได้บ้าง”

หวังฉีรับตำรามา กวาดสายตามองสันปก มันคือ 《ทฤษฎีดวงจิตแห่งเครื่องคำนวณ》 เล่มหนึ่งนั่นเอง

หวังฉีตกใจ “ผู้อาวุโส นี่คือ?”

ชายชราหัวเราะร่า “ขออภัยด้วยนะ คำพูดของพวกเจ้าสองคนหลังจากเข้ามาในประตู ข้าได้ยินหมดแล้ว—อย่าได้โกรธเคืองไปเลย ข้ามิได้ตั้งใจแอบฟังหรอกนะ เจ้าเด็กน้อยผู้นี้มีความเข้าใจในการยึดมั่นในใจได้น่าสนใจยิ่งนัก ข้าไม่ได้พบเห็นผู้ที่ยึดมั่นในใจเช่นนี้มานานมากแล้ว อีกทั้งประโยคที่ว่า ‘ข้าคือผู้แสวงหามรรคา มิใช่ผู้ล้างแค้น’ ของเจ้านั้น ข้าชอบยิ่งนัก ชอบจริง ๆ เจ้าเข้าใจดีว่าวิถีปัจจุบันแสวงหาสิ่งใด…”