ตอนที่ 268 ใครกำหนดว่าอัจฉริยะจะงกไม่ได้

ตอนที่ 268 ใครกำหนดว่าอัจฉริยะจะงกไม่ได้

หวังฉีเผยรอยยิ้มที่ดูเหมือนคนตัวเล็กที่ได้ที เอ่ยปากขึ้นว่า “แปะ แปะ”

แปะ แปะ? หมายความว่าอย่างไร?

ย่อมเป็นคำเลียนเสียงอย่างไรเล่า! เสียงตบหน้า

เมื่อเห็นสีหน้าของคนผ่านทางคนหนึ่งที่ดูราวกับเพิ่งกินอุจจาระเข้าไป อู๋ฝานก็หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ “หวังฉี ทำเช่นนี้จะไม่… เกินไปหน่อยหรือ?”

“เกินไป? ไม่เลยสักนิด นี่คือการสั่งสอน สั่งสอนเจ้าเข้าใจหรือไม่? ให้เขาได้เรียนรู้หลักการทำตัวเป็นคน!”

“ทำเช่นนี้จะไม่เป็นการแสดงให้เห็นว่าเจ้าใจแคบหรอกหรือ?”

หวังฉีหัวเราะหึหึ “ใจแคบ? สิ่งนั้นคืออะไร? กินได้หรือไม่?”