ตอนที่ 252 ทะลวงผ่านและท่าทางการบำเพ็ญของอัจฉริยะ

ตอนที่ 252 ทะลวงผ่านและท่าทางการบำเพ็ญของอัจฉริยะ

หากข้าเป็นผู้เล่นสายระบบจริง ๆ หวังฉีเชื่อมั่นว่าตนเองคงทะลวงผ่านถึงระดับแก่นทองไปแล้ว อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับแก่นทองระยะกลาง

หากระบบนี้ยังคงมอบภารกิจบางอย่าง เช่น “เอาชีวิตรอดจากการโจมตีของผู้บำเพ็ญวิถีโบราณ” หรือ “สังหารผู้บำเพ็ญชื่อแดงจำนวนหนึ่ง” เขาอาจจะฟาร์มจนได้ชุดเกราะสีม่วงมาสวมใส่ และตบะคงทะลวงถึงระดับแก่นทองระยะปลายไปแล้ว น่าเสียดายที่เขายังไม่บรรลุถึงขั้น “สร้างสิ่งจากความว่างเปล่า” จึงไม่อาจเพิ่มแถบประสบการณ์ให้ตนเอง หรือเติมพลังเวทที่จำเป็นสำหรับการเลื่อนระดับได้

“การสังหารข้ามระดับควรจะได้รับค่าประสบการณ์มหาศาลแท้ ๆ แต่เพราะข้ายังไม่ได้สร้างระบบเลื่อนระดับให้ทันเวลา ผลก็คือเสียเปล่าไปหมด…” หวังฉีพึมพำกับตนเอง ราวกับหากให้เวลาเขาอีกสักนิด เขาก็จะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้จริง ๆ

ข้างกายเขาและเหมาเจื่อเหมี่ยว มีผู้บำเพ็ญวิถีโบราณนอนระเนระนาดเต็มพื้น ซึ่งในจำนวนนั้นเป็นระดับแก่นทองถึงสามส่วน

“เสี่ยวฉี… เจ้าทำเช่นนี้อวดดีเกินไปแล้ว…” เหมาเจื่อเหมี่ยวรู้สึกหวาดหวั่นจนตัวสั่น

ผู้บำเพ็ญปกติย่อมไม่พกพาอาวุธเวทพันธนาการติดตัว ดังนั้นผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่รอบตัวพวกเขาตอนนี้จึงอยู่ในสภาวะไร้การควบคุม

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ หากพวกเขาคิดจะทำ ก็สามารถลุกขึ้นมาจู่โจมได้ทุกเมื่อ