เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 244 การเอาชีวิตรอดบนหมู่เกาะ
ในชั่วพริบตาที่โลกหมุนคว้าง ลู่เชียนเชียนรู้สึกเพียงว่าจิตสำนึกของนางกำลังถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกเหวี่ยงหลุดออกจากร่าง
เพื่อปกป้องเหล่าผู้เยาว์ อ้ายฉางกวงถึงกับยอมสละชีวิตโดยไม่หลบหลีก และรับแรงปะทะจากห้วงเหวสวรรค์ประกายดาวเข้าเต็ม ๆ เขาและลู่เชียนเชียนที่อยู่ข้างกายถูกแรงกระแทกผลักจนกระเด็นออกไปไกล
ทั้งสองร่างลอยละลิ่วด้วยความเร็วสูงก่อนจะกระแทกเข้ากับชายฝั่งแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นหาดทรายกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยโขดหิน ไม่มีหน้าผาและไม่มีสิ่งกีดขวางใด ๆ ทางด้านที่ติดกับทะเล พบเห็นหินผาและต้นไม้ที่ขึ้นระเกะระกะได้ทั่วไป
กรวดหินแหลมคมทิ่มแทงทะลุผ่านปราณดวงดาวคุ้มกายที่อยู่ในสภาพรวยริน อ้ายฉางกวงกระอักเลือดออกมาก่อนจะหมดสติไป หากเป็นเพียงแรงปะทะจากห้วงเหวสวรรค์ประกายดาว ยอดปรมาจารย์วิญญาณก่อกำเนิดผู้นี้คงรับมือได้โดยไม่ยากเย็นนัก ทว่าเพื่อปกป้องผู้อื่นเขาจึงไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
ส่งผลให้รากฐานถึงกับสั่นคลอน ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้เขายังผ่านการต่อสู้กับอสูรมังกรระดับเดียวกัน พลังเวทสูญเสียไปกว่าครึ่ง ทั้งยังมีบาดแผลจากกระบี่หนึ่งแห่ง ซึ่งแฝงไว้ด้วยเจตจำนงกระบี่บารมีมังกรที่ตกค้างอยู่ภายในบาดแผล คอยกัดกินวิญญาณก่อกำเนิดของเขา