เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 238 ศิลาจารึกโรเซตตาของหวังฉี
“เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า หากเผ่าพันธุ์ของข้า เผ่ามังกร เผ่าอสูร เผ่าทะเลเทพ หรือแม้แต่เผ่าหนานต้องล่มสลายไปในวันหนึ่ง แล้วผู้ใดเล่าจะจารึกไว้ว่าเราเคยข้ามผ่านกาลเวลาสองร้อยล้านปี ข้ามผ่านระยะทางไม่รู้กี่ปีแสงมาพบกันได้ ศิลาจารึกแผ่นนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเราเคยสื่อสารกันในฐานะ ‘อารยธรรม’ จักรวาลนี้ไม่ได้มีเพียงเซียนที่เป็นปัจเจกบุคคล อย่างน้อยครั้งหนึ่งก็เคยมีอารยธรรมดำรงอยู่”
คำพูดของหวังฉีทำให้เฉินเฟิงรู้สึกถึงบางสิ่งที่อยู่เหนือชีวิตอันแสนสั้นในชั่วพริบตา
บางทีอุปสรรคไร้นามอาจไม่มีวันข้ามผ่านไปได้ บางทีเผ่ามังกรอาจล่มสลายในวันหนึ่ง บางทีดาวเคราะห์หลายดวงอาจเผชิญมหาภัยพิบัติ หรือแม้แต่หายนะที่ดาวฤกษ์ทุกดวงในจักรวาลสูญเสียแสงและความร้อนไปพร้อมกันเมื่อสองร้อยล้านปีก่อนอาจหวนกลับมาซ้ำรอยเดิม
สิ่งมีชีวิตทั้งปวงล้วนไม่อาจหนีพ้นเคราะห์กรรมนี้
แม้แต่ผู้คนที่พยายามเพื่อการอยู่ร่วมกันของหลากเผ่าพันธุ์และหลายอารยธรรมในสำนักศึกษาหนานหมิงวันนี้ ก็จะไม่มีผู้ใดหลงเหลืออยู่ในอนาคตอันมืดมิดนั้น