เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 231 ภารกิจแรกของหวังฉี
“ไม่หรอก” ยอดปรมาจารย์ศาลาเทพสุริยะในชุดคลุมสีน้ำเงินส่ายหน้ากล่าว “คุณหนูซือเป็นเพราะได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง จนทำให้จิตสำนึก… สับสนไป กล่าวอย่างง่ายที่สุดคือ แม้นางจะมีความทรงจำทั้งหมดอยู่ แต่ความทรงจำเหล่านั้นกลับอยู่ในสภาวะ ‘ถูกลืมเลือน’ เท่ากับว่าถูกสัญชาตญาณของนางเองปิดกั้นไว้ชั่วคราว นางไม่สามารถรับรู้ถึงความทรงจำเหล่านั้นได้ พวกเราเห็นว่านี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนัก
แม้ว่ามันจะทำให้นางฝังจิตมารไว้ในใจ แต่ในทางกลับกัน นี่ก็หมายความว่าในระยะนี้พวกเราไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหาด้านนี้ หล่อร่างตัวตนของนางขึ้นใหม่ จากนั้นใช้การชักนำด้วยวิชาลวงตา เพื่อให้นางค่อย ๆ นึกถึงความทรงจำอันเลวร้ายเหล่านั้นทีละน้อย”
เมื่อเห็นจงลู่ทั่วที่ยังคงมีสีหน้าหม่นหมอง ยอดปรมาจารย์จึงยิ้มกล่าว “ไม่ต้องกังวลไป แม้ว่าเด็กสาวผู้นี้จะต้องเสียเวลาไปยี่สิบถึงสามสิบปีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่หากสามารถก้าวข้ามอุปสรรคนี้ไปได้ ก่อนถึงเคราะห์อายุวัฒนะ นางก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องสภาวะจิตอีกต่อไป”