ตอนที่ 229 พบกันอีกครา

ตอนที่ 229 พบกันอีกครา

ในจักรวาลนี้ ไม่มีปรากฏการณ์ใดที่ถูกควบคุมโดยกฎเพียงข้อเดียว ตัวอย่างเช่น “หยดน้ำร่วงหล่น” ก็เกี่ยวข้องกับแรงเสียดทานของอากาศ แรงตึงผิวของน้ำ และอื่น ๆ ในระดับที่ลึกกว่านั้นยังมีแรงระหว่างโมเลกุล แรงโน้มถ่วง กฎสามข้อของกลศาสตร์ และลึกยิ่งกว่านั้นยังรวมถึง

“โครงสร้างของอนุภาคพื้นฐาน” และ “สิ่งใดที่มอบมวลสารให้แก่สสาร” เป็นต้น

สิ่งที่เรียกว่าการทดลอง ก็คือการลดอิทธิพลของกฎบางประการให้เหลือน้อยที่สุด เพื่อให้บทบาทของกฎข้อหนึ่งโดดเด่นออกมา

ส่วน “การทดลองทางความคิด” ก็คือจินตนาการที่สมมติให้กฎทุกข้ออยู่ในสภาวะอุดมคติ อิทธิพลที่มีต่อปรากฏการณ์เป็นศูนย์ ขณะที่บทบาทของกฎข้อหนึ่งกลับโดดเด่นขึ้นมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เปรียบฟ้าดินดั่งตาข่ายละเอียดหนาแน่นที่ถักทอขึ้นจาก “กฎระเบียบ” การร่ายรำบนตาข่ายเช่นนี้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะใช้กฎเพียงเส้นเดียวหรือสองเส้น? หลังจากเชื่อมต่อ “เส้นด้าย” ชั้นถัดไปเข้ากับชั้นบนแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่เกิดการพัวพันกับตาข่ายชั้นบน?