กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 226 สำนักเซียนซินเยว่
เช้าตรู่วันถัดมา เซี่ยงฉีก็พาหวังฉีมุ่งหน้าขึ้นสู่ภูเขาซิน
เซี่ยงฉีมองเด็กหนุ่มข้างกาย สีหน้าประหลาดพิกล “นี่ หวังฉี วันนี้เจ้าหัวเราะได้… น่าขนลุกขนาดนี้เชียวหรือ?”
หวังฉีชะงักไป “มีหรือ?”
“สายตาเลื่อนลอย ฝีเท้าไร้น้ำหนัก แต่กลับหัวเราะ… หัวเราะได้ลามกยิ่งนัก” เซี่ยงฉีทำสีหน้าบรรยายไม่ถูก “เมื่อคืนเจ้าคงไม่ได้นอนกระมัง?”
“ข้ารู้สึกว่าคำพูดของศิษย์พี่หญิงมีความนัยแฝงอยู่…”
เซี่ยงฉีมองเขาอย่างกังขาอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ส่ายหน้า “อยู่กับพวกนิกายหมื่นธรรมนานเข้าจนกลายเป็นคนประหลาดก็คงเป็นเรื่องธรรมดาละนะ”
เจ้ากำลังด่าตัวเองอยู่หรือเปล่า…
หวังฉีอดกลั้นความคิดที่จะโต้ตอบ แล้วหันไปมองทางยอดเขาซินแทน