กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 186 โรคระบาดกลืนเทพ
ไม่มีสิ่งใดในโลกปุถุชนจะรวดเร็วไปกว่าความเร็วนี้ได้!
นี่คือสิ่งที่ความทรงจำนับไม่ถ้วนบอกแก่เหมยเกอมู่ เพราะการเคลื่อนที่แบบ “ก้าวพ้นสายธาร” นั้นได้ก้าวข้ามมโนทัศน์เรื่องความเร็วไปแล้ว ไม่มีสิ่งใดจะไล่ตามได้ทัน
นอกจากแสง
ทว่าสิ่งของทั่วไปย่อมไม่อาจสัมผัสถึงอาณาเขตของแสงได้ การโจมตีด้วยความเร็วแสงที่พวกมันปล่อยออกมานั้นอ่อนแออย่างยิ่ง
หลังจากเร่งเร้าโลหิตอสูรในหุบเขาจนเดือดพล่านเกินแปดส่วน เหมยเกอมู่ย่อมสามารถเพิกเฉยต่อปราณกระบี่ความเร็วแสงของหวังฉีได้อย่างสมบูรณ์ ปราณกระบี่ที่ไร้มวลหยุดนิ่งเช่นนั้น เพียงแค่เขาปล่อยให้ปราณอสูรแก่นแท้ไหลเวียนตามธรรมชาติก็สามารถกลืนกินมันได้แล้ว
การโจมตีครั้งนี้ของหวังฉีก็เช่นเดียวกัน
ทว่าหลังจากรับปราณกระบี่สายนี้เข้าไป รอยยิ้มของเหมยเกอมู่ก็แข็งค้าง
ปราณกระบี่สายนี้…มีความพิสดาร…
ไอหนาวค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาตามกระดูกสันหลังของเหมยเกอมู่ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย