กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 157 บัลลังก์จักรพรรดิอสูร
สัตว์กลไกแปดขาเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับมั่นคงยิ่งนัก
ตลอดทางหวังฉีไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย เขายังมีแก่ใจหยิบตำราเล่มหนึ่งออกมาพลิกอ่าน
ไม่นานนัก สัตว์กลไกก็เคลื่อนผ่านผืนป่าและมาถึงบนทุ่งหญ้า
ทันใดนั้น โม่เจินเจินร้องอุทาน “รีบดูนั่นสิ นั่นคือสิ่งใด?”
หวังฉีวางตำราลงแล้วเงยหน้ามอง จากนั้นในใจก็โพล่งคำว่า “เวรเอ๊ย” ออกมา
เวรเอ๊ย พี่ชายมรรคาสวรรค์ ท่านช่างเล่นพิเรนทร์นัก!
หวังฉีเข้าใจดีว่าขนบธรรมเนียมและเอกลักษณ์นั้นเปลี่ยนแปลงได้ง่ายดายเพียงใด
ประวัติศาสตร์เพียงสองพันปีของจีน รูปแบบสถาปัตยกรรมยังผ่านการเปลี่ยนแปลงพลิกฝ่ามือมาหลายครั้ง
หากต้องเผชิญหน้ากันจริง ๆ คนในอีกหนึ่งพันปีข้างหน้าย่อมไม่รู้สึกว่าคนเมื่อหนึ่งพันปีก่อนเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน