ตอนที่ 152 สำนักบูร์บากี

ตอนที่ 152 สำนักบูร์บากี

เมื่อเผชิญกับคำถามของเฝิงลั่วอี หวังฉีก็เข้าใจได้ทันทีว่านี่คือบททดสอบไร้รูป

การโยนทุกอย่างให้เป็นเรื่องของแรงบันดาลใจหรือสัญชาตญาณนั้นไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ ทว่าแรงบันดาลใจมิใช่สิ่งที่ไร้ร่องรอยให้สืบหา กิจกรรมทางความคิดเช่นนี้เป็นเพียงการแสดงออกของสิ่งที่อยู่ในจิตใต้สำนึกที่บังเอิญเผยกฎเกณฑ์พิเศษออกมาเท่านั้น

ทว่าการเอ่ยปากว่าตนสงสัยในความไม่บริบูรณ์ของคณิตศาสตร์เอง และต้องการหาทางเริ่มจากจุดอื่น ย่อมหมายถึงการทรยศต่อวิถีของจ้าวคณิต ยิ่งไปกว่านั้นหากมีผู้ใดอาศัยคำพูดของเขาจนค้นพบทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิล สายสำนักแยกก็คงต้องเตรียมตัวแยกย้ายกันไปได้เลย

ในตอนนั้นเอง หวังฉีเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาจึงกล่าวว่า “อาจารย์ เป้าหมายแรกเริ่มของข้ามิใช่การพิสูจน์ความสมบูรณ์ นี่เป็นเพียงผลลัพธ์ที่ได้มาโดยไม่ได้ตั้งใจ สิ่งที่ข้าต้องการทำจริง ๆ คืออีกเรื่องหนึ่งต่างหาก”