เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 146 นกในกรงและบุปผาในฝัน
หวังฉีรู้สึกราวกับตนเองกำลังทะลุผ่านโจ๊กหนึ่งชาม
ทว่าแม้ปราณดวงดาวนั้นจะสัมผัสดูเหนียวเหนอะหนะ แต่ดูเหมือนมันจะไม่เกาะติดร่างกายจริง ๆ หวังฉีหลังจากทะลุผ่านชั้นปราณดวงดาวออกมาได้ ก็สัมผัสได้ถึงแรงโน้มถ่วง
“ด้านหลัง” ได้กลายเป็น “ด้านล่าง” ไปแล้ว แรงโน้มถ่วงอันเบาบางกดทับเขาไว้บนเปลือกยานอวกาศที่ตั้งฉากกับรอยแยกนั้น
ชั้นปราณดวงดาวอยู่ข้างเท้าของหวังฉี ราวกับแอ่งน้ำแอ่งหนึ่ง
หวังฉีนั่งยองลงไป สังเกตการณ์อย่างละเอียด
ชั้นปราณดวงดาวดูเหมือนไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เลย
“หรือว่ามันจะไม่สามารถโจมตีได้จริง ๆ?” หวังฉีขมวดคิ้ว
ในตอนแรกเขาเคยสงสัยว่าชั้นปราณดวงดาวนี้อาจมีพลังบางอย่างที่ทำลายศัตรูผู้รุกรานโดยอัตโนมัติ ซึ่งอาจอธิบายได้ว่าเหตุใด “ทหารยาม” เหล่านั้นจึงไม่เพิ่มการป้องกันรอยแยกขนาดใหญ่นี้ ทว่าปราณดวงดาวนี้กลับอ่อนโยนราวกับก้อนเยลลี่ ไม่มีอานุภาพสังหารแม้แต่น้อย
เยลลี่ที่สำลักเข้าหลอดลมจนคนขาดใจตาย ก็ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าเยลลี่มีคุณสมบัติในการสังหารคน