ตอนที่ 144 ความรู้สึกที่ไม่ใช่ครั้งแรก

ตอนที่ 144 ความรู้สึกที่ไม่ใช่ครั้งแรก

หวังฉีจำต้องยอมรับว่าสิ่งที่เจินฉ่านจื่อกล่าวนั้นมีเหตุผลยิ่งนัก

ต่อให้ไม่นับรวมเวลาหนึ่งหมื่นปีที่นั่งนิ่งอยู่ในแหวน ตาเฒ่าผู้นี้ก็เป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าที่มีประสบการณ์ชีวิตหลายพันปี ส่วนตัวเขานั้นเมื่อรวมสองชาติภพเข้าด้วยกันก็ยังไม่ถึงสี่สิบปี ในด้านนี้ย่อมไม่อาจเทียบกับเจินฉ่านจื่อได้จริง ๆ

“แต่ก็ยังเป็นคำเดิมนั่นแหละตาเฒ่า”

หวังฉียักไหล่ “รู้ว่าง่ายลงมือยากยิ่งนัก”

“โอ้?” น้ำเสียงของเจินฉ่านจื่อสูงขึ้น “เจ้าคิดจะหลบหนีงั้นรึ? ความถือดีของเจ้าหายไปไหนหมด? ความทะเยอทะยานของเจ้าเล่า?”

หวังฉีแหงนหน้ามองขึ้นไปด้านบน

หุบเขาแม่น้ำไม่ลึกไม่ตื้น ท้องฟ้าที่เขามองเห็นแม้จะไม่ถึงกับเป็นเพียงเส้นเดียว แต่ก็ไม่กว้างขวางนัก

เด็กหนุ่มเผยรอยยิ้มผ่อนคลายพลางกล่าวว่า “ข้าเคยบอกไปแล้ว ข้าต้องการอายุวัฒนะ”