ตอนที่ 131 รากฐานที่ไร้นาม

ตอนที่ 131 รากฐานที่ไร้นาม

“เวรเอ๊ย”

ในชั่วพริบตานั้น เทียนจุนไท่อีกลับหาคำอื่นมาบรรยายความรู้สึกของตนไม่ได้เลยนอกจากคำนี้

ราวกับที่ประมุขคำนวณทำได้เพียงใช้คำว่า “ตายตาหลับ” เพื่อบรรยายความรู้สึกเมื่อได้เห็นแนวคิดเชิงโครงการของหวังฉี เมื่อต้องเผชิญกับปฏิกิริยาลูกโซ่อันน่าสะพรึงกลัวของนิกายหมื่นวิชา เขาก็ทำได้เพียงอุทานว่า “เวรเอ๊ย” ออกมาเท่านั้น

ชั่วพริบตานั้น ไม่รู้ว่ามีผู้บำเพ็ญจำนวนเท่าใดที่ทะลวงผ่านระดับในทันที

ใช่แล้ว ทะลวงผ่านแล้ว

โดยไม่ต้องเห็นนิพจน์คณิตศาสตร์หรือกระบวนการพิสูจน์ที่แสดงออกด้วยภาษาคณิตศาสตร์ และโดยไม่ต้องอ่าน “การพิสูจน์เบื้องต้น” ของหวังฉี ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนก็ทะลวงผ่านระดับไปได้

อันที่จริง โครงการแลงแลนด์สก็มีอานุภาพถึงเพียงนี้

สิ่งที่มันเปลี่ยนแปลงไม่ใช่คณิตศาสตร์ในสาขาใดสาขาหนึ่งหรือสองสามสาขา และไม่ใช่การเปลี่ยนกระบวนความคิดในสาขาใดสาขาหนึ่ง

สิ่งที่มันเปลี่ยนแปลงคือเหล่านักคณิตศาสตร์ทุกคน