กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 69 ข้าอยากอายุวัฒนะ
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนของต้นฤดูร้อน หวังฉีกล่าวพึมพำ “ตามคำกล่าวของซูจวินอวี่ ข้ารู้เพียงความสำราญของตน แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงสำราญ”
สิ่งที่เรียกว่า “ความสำราญ” เป็นเพียงอารมณ์หนึ่งที่ทุกคนล้วนมี การกินอิ่มเป็นความสำราญ การสวมใส่สบายเป็นความสำราญ การหาเงินได้เป็นความสำราญ การแต่งงานมีบุตรก็เป็นความสำราญเช่นกัน
“ความสำราญในความสำราญ” หมายถึงการเข้าใจว่าตนเองจะมีความสุขเพราะเหตุใด และมีความสุขไปเพื่ออะไร
นี่มิใช่ขอบเขตที่ทุกคนจะเข้าใจได้
บางคนเข้าใจผิดว่าตนชอบชื่อเสียง ชอบลาภยศ แต่เมื่อได้รับชื่อเสียงลาภยศกลับรู้สึกว่างเปล่าเป็นทวีคูณ คร่ำครวญคำพูดทำนอง “ชาติหน้าอย่าได้เกิดในตระกูลจักรพรรดิ” เป็นการปฏิเสธชีวิตทั้งชีวิตของตน