กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 42 นี่คือจิตวิญญาณแห่งการเสียสละเพื่อผู้อื่นชัด ๆ!
หวังฉีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าตอนนี้ยังไม่ไปดีกว่า
ประการแรก เวลาจนกว่าจะถึงเวลาเข้าเรียนนั้นมีไม่มากนัก สำหรับการอ่านตำราทฤษฎีคงไม่เพียงพอแน่ ประการที่สอง หวังฉีหิวจนท้องกิ่วจริง ๆ พลังจิตที่สูญเสียไปตอนที่วรยุทธ์วิวัฒน์สวรรค์ซ่อมแซมร่างกายเขาเมื่อคืนนี้เป็นของจริงแท้แน่นอน จำเป็นต้องไปที่โรงครัวเพื่อเติมพลังเสียหน่อย
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว หวังฉีก็ตรงดิ่งไปยังโรงครัว กินบะหมี่ไปหนึ่งชาม
ทว่าในตอนที่เขากำลังจะออกจากโรงครัว กลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายปราณปีศาจที่น่าตื่นตะลึงสายหนึ่ง
หวังฉีหันกลับไปมอง เห็นเหมาเจื่อเหมี่ยวและตู้ปินกำลังเผชิญหน้ากันอยู่พอดี
“มนุษย์แมวกับมนุษย์หมานี่ไม่ถูกกันจริง ๆ สินะ…” หวังฉีบ่นพึมพำประโยคหนึ่ง พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้