ตอนที่ 18 มงกุฎแห่งหมื่นสรรพวิชา เสียงกระบี่ก้องนภา

ตอนที่ 18 มงกุฎแห่งหมื่นสรรพวิชา เสียงกระบี่ก้องนภา

“คนผู้นี้แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะดูธรรมดาสามัญ แต่ตบะของเขานั้นบรรลุถึงขั้นสูงสุดแล้ว หากเขาต้องการ เขาสามารถเลื่อนระดับสู่เซียวเหยาได้ทุกเมื่อทุกเวลา!”

คำพูดของเจินฉ่านจื่อทำให้หวังฉีรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง “เขาถึงกับอดทนไม่ทะลวงระดับได้เชียวหรือ?”

“ในตอนนั้นเพื่อแสวงหาความสมบูรณ์” เจินฉ่านจื่ออธิบายอย่างเรียบเฉย เรื่องเช่นนี้ไม่ได้พบเห็นได้ยากนักตลอดหลายหมื่นปีที่ผ่านมา

หวังฉีกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ไม่ใช่ว่าพันธมิตรเซียนกำลังป้องกันศัตรูภายนอกอยู่หรอกหรือ? ผู้บำเพ็ญเซียวเหยาน่าจะเป็นกำลังรบที่สำคัญมากมิใช่หรือ? เหตุใดเขาจึงไม่รีบทะลวงระดับ?

เนื่องจากเกรงว่าผู้บำเพ็ญชุดดำจะได้ยินเนื้อหาที่ตนสนทนากับเจินฉ่านจื่อ หวังฉีจึงไม่ได้ใช้จิตวิญญาณส่งกระแสเสียงบอกเจินฉ่านจื่อ… เอ่อ ถึงแม้ว่ามหายอดปรมาจารย์ครึ่งก้าวสู่เซียวเหยาผู้นี้จะดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่ชอบแอบฟัง แต่ความไม่ประมาทคือหนทางสู่ความปลอดภัยมิใช่หรือ?

หลังจากเซี่ยงฉีและซูจวินอวี่ทำความเคารพแล้ว ผู้บำเพ็ญชุดดำจึงสังเกตเห็นว่ามีคนอยู่รอบข้าง เขาหมุนลูกตาอย่างเลื่อนลอยอยู่นานกว่าจะหาจุดโฟกัสได้ “พวกเจ้าคือ?”