กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
บทที่ 60 ข้อห้ามของเพชฌฆาต
มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เถ้าแก่เหลียงจะเสียใจแค่ไหนก็สายไปเสียแล้ว
"วันที่ข้าได้รับดาบหัวผีมา ข้าก็รีบติดต่อไปหาเสี่ยกระเป๋าหนักคนนั้นทันที เขารับปากว่าจะมารับของในอีกสองวัน"
"ข้าเลยเอาดาบไปซ่อนไว้ในช่องลับที่ห้องนอน"
"ช่วงแรกๆ ก็ยังปกติดี แต่บางครั้งข้าจะได้ยินเสียงแว่วๆ ในหัว เหมือนมีใครบางคนกำลังคุยกับข้า แต่ฟังไม่ได้ศัพท์ นึกว่าเป็นเสียงวิ้งในหู เลยไม่ได้ใส่ใจ"
"แต่วันต่อมา เสียงนั้นมันดังขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกำลังตะโกนว่า 'เจ็บ! เจ็บเหลือเกิน! รีบๆ ฟันสิ...' ดังจนข้าปวดหัวไปหมด"