บทที่ 50 คนเลี้ยงผี

บทที่ 50 คนเลี้ยงผี

ลู่เฟยก้าวเท้าเข้าไปในตรอกแคบยาว หู่จึที่มัวแต่มองซ้ายมองขวา รีบสาวเท้าตามไปติดๆ

ถังขยะตรงหัวมุมส่งกลิ่นเหม็นเน่าชวนอาเจียน สายไฟระโยงระยางเหนือหัวเหมือนใยแมงมุม แบ่งท้องฟ้าออกเป็นส่วนๆ ตึกแถวตั้งประจันหน้ากัน แค่ยืนริมหน้าต่างก็แทบจะยื่นมือไปจับมือคนตึกตรงข้ามได้

สิ่งปลูกสร้างที่นี่ทั้งเยอะทั้งรก ไร้การวางผังเมือง ตรอกซอกซอยพาดผ่านกันไปมาสลับซับซ้อนราวกับเขาวงกต คนที่เพิ่งมาครั้งแรกหลงทางได้ง่ายๆ

แต่ลู่เฟยกลับมีเป้าหมายชัดเจน เขาเดินจ้ำอ้าวรวดเดียวมาหยุดอยู่หน้าตึกแถวโทรมๆ หลังหนึ่ง "ที่นี่แหละ!"