บทที่ 48 แยกวิญญาณ

บทที่ 48 แยกวิญญาณ

ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ไม่ใช่สายตาของลูลู่แน่นอน

วิญญาณพี่สาวตื่นขึ้นแล้ว ตอนนี้มันยึดครองร่างของลูลู่โดยสมบูรณ์!

ถูกจ้องด้วยสายตาแบบนั้น ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ลู่เฟยพยายามข่มความรู้สึกอึดอัด ทำตัวให้นิ่งที่สุด

เขารู้ดีว่าโคลนจากที่อับชื้นที่พอกตัวอยู่นั้นช่วยอำพรางกลิ่นอายคนเป็นได้ ขอแค่ไม่ขยับสุ่มสี่สุ่มห้า อีกฝ่ายก็จับสัมผัสไม่ได้ว่าเขาอยู่ตรงนี้

และก็เป็นไปตามคาด

ไม่ถึงสองวินาที ลูลู่ก็ละสายตาไป

ดวงตาดำขลับกลอกไปมา กวาดมองไปรอบห้องอย่างระแวดระวัง ราวกับกำลังสำรวจว่ามีใครอื่นอยู่อีกไหม