บทที่ 37 ลูกค้าเก่า

บทที่ 37 ลูกค้าเก่า

ลู่เฟยวางตะเกียบลง "นายอยากให้ฉันหาของสิ่งนั้นให้เจอ?"

"ใช่!" หู่จึพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ถึงเถ้าแก่จะดีกับข้าแค่กลางๆ แต่ถ้าไม่ใช่เพราะแกเลือกข้ามาจากทีม รปภ. ข้าก็ยังต้องรับเงินเดือนสองพันหยวน อยู่แบบอดมื้อกินมื้อในที่เส็งเคร็งนั่น"

"การทำเรื่องนี้ให้กระจ่าง ถือซะว่าข้าตอบแทนบุญคุณแกครั้งสุดท้าย!"

เจ้านี่รักใคร่กลมเกลียวดีแท้

ลู่เฟยทำหน้าลำบากใจ "แต่ว่า ฉันเป็นคนนอก นายเป็นแค่ลูกจ้าง เราไม่มีสิทธิ์ไปแตะต้องข้าวของในร้านตัวเป่าเซวียนหรอกนะ"

หู่จึกัดฟันพูด "ถึงเวลานี้แล้ว ไม่ต้องสนอะไรมากหรอก พี่แค่ช่วยหา ส่วนเรื่องอื่นข้ารับผิดชอบเอง!"

ลู่เฟยยังคงลังเล