กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
บทที่ 33 ของจำนำอายุนับร้อยปี
"พ่อครับ ผมผิดไปแล้ว! ผมรู้ตัวแล้วครับ!"
ซูหมิงเซวียนคุกเข่าลงกับพื้น ร้องห่มร้องไห้สำนึกผิดอย่างหนัก
ตอนนี้เขาจำเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว
เขาเกือบจะฆ่าพ่อแท้ๆ ของตัวเองด้วยมือคู่นี้!
ช่างหน้ามืดตามัว สมควรตายเป็นพันครั้งหมื่นครั้งจริงๆ!
เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้หลงผิดไปขนาดนั้น ราวกับว่าพอเห็นหน้าสาวน้อยคนนั้น เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ
"ผมไม่กล้าทำอีกแล้วครับพ่อ ตีผมเลยเถอะครับ..."
"แกยังมีหน้ามารู้ตัวว่าหลงผิดอีกเหรอ? รู้อยู่เต็มอกว่านังปีศาจนั่นมีปัญหา แต่ก็ยังไม่สนใจ มัวเมาแต่ความสุขส่วนตัว!" ซูลี่กั๋วผิดหวังในตัวลูกชายคนนี้จนถึงขีดสุด
"ลูกไม่รักดี เป็นความผิดของพ่อที่สั่งสอนไม่ดีเอง"