บทที่ 25 เลือดบริสุทธิ์

บทที่ 25 เลือดบริสุทธิ์

บนฐานดอกบัว พระแม่นั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง

ร่างห่มคลุมด้วยผ้าโปร่งบาง มือข้างหนึ่งจีบนิ้วถือดอกไม้ อีกข้างโอบอุ้มก้อนทองคำไว้แนบอก

บ่งบอกถึงความหมายแห่งการโอบอุ้มทรัพย์สินเงินทอง

แม้เทวรูปทั้งองค์จะแกะสลักจากหินสีเขียว แต่กลับดูมีชีวิตชีวาราวกับมีลมหายใจ

ทรวดทรงองค์เอวอ้อนแอ้น ใบหน้างดงามยั่วยวน

มุมปากแย้มยิ้ม ดวงตาหวานฉ่ำราวกับหยาดน้ำค้าง จ้องมองผู้คนด้วยสายตาเปี่ยมรักใคร่

เสน่ห์เย้ายวนใจ ชวนให้ผู้คนหลงใหลเคลิบเคลิ้ม

"พระแม่ช่างงดงามเหลือเกิน..."

ลู่เฟยรู้สึกเหม่อลอย จิตใจเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว