กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
บทที่ 20 แลกชีวิตด้วยโชคลาภ
ต้นหวายแก่แผ่กิ่งก้านสยายเงาวูบวาบใต้แสงไฟถนน
ถนนเงียบเชียบวังเวง มีเพียงลู่เฟยยืนอยู่ลำพัง
"นี่เราประสาทหลอนไปเองเหรอ?"
ลู่เฟยมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง ก่อนจะละสายตา
เขาปลดป้าย 'เจ้าของร้านไม่อยู่ มีธุระโปรดโทร' ลง ผลักประตูเปิด แล้วเดินตรงดิ่งกลับไปยังเรือนหลัง
ดึกดื่นป่านนี้ คงไม่มีลูกค้าหน้าไหนโผล่มาหรอก
ลู่เฟยรีบอาบน้ำเข้านอนแต่หัวค่ำ
เรื่องของร้านตัวเป่าเซวียนจะน่าสยดสยองพองขนแค่ไหน สุดท้ายก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่ดี และเป็นไปได้สูงว่าจะไม่มีวัตถุอัปมงคลอะไรทั้งนั้น เป็นแค่ข่าวลือปากต่อปากของชาวบ้าน
ตำรวจเพิ่งจะคุมตัวคนร้ายไปเมื่อบ่าย ผลการสอบสวนจะออกมาเร็วขนาดนั้นเชียวหรือ?