กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 485 ปล่อยใจให้สุด
บนถนน รถสปอร์ตแลมโบร์กีนีสีดำคันหนึ่งพุ่งเหมือนสายฟ้า เปลี่ยนเลนแซงรถคันแล้วคันเล่า
ประเมินคร่าว ๆ ความเร็วเกิน 200 ไมล์ต่อชั่วโมงไปแล้วแน่นอน
ในห้องคนขับ เสิ่นหานเฟิงฟังเพลง “ขนจมูกยังมีรู” มือเดียวจับพวงมาลัย สีหน้านิ่งสนิท
สำหรับคนอื่น ความเร็วระดับนี้ในเขตเมืองคือหาเรื่องตายชัด ๆ แต่สำหรับเสิ่นหานเฟิง ความเร็วแค่นี้ไม่ต่างจากเต่าคลาน
ความเร็วของเขาเร็วกว่ารถสปอร์ตคันนี้ไม่รู้กี่เท่า
ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง เสิ่นหานเฟิงก็จากใจกลางเมืองหมิงจูมาถึงชานเมือง จอดที่หน้าชุมชนเก่าทรุดโทรม
หยิบมือถือขึ้นมาดู ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมง เกาสงคงยังไม่ตื่น