กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 482 พี่น้อง
ห้องผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลหมิงเซิง
เสิ่นหานเฟิงในชุดขาวทั้งตัวยืนมอง “ตัวเอง” ที่ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกและเต็มไปด้วยสายระโยงระยางอยู่บนเตียงอย่างเงียบ ๆ
“ตัวเอง” ไม่ตายจริง ๆ ด้วย กลับกลายเป็นคนนอนติดเตียงไม่รู้ตัว
“ชาติก่อนใช้ชีวิตอึดอัดโคตร ตอนนี้ยังมีโอกาสไปต่อ งั้นก็เริ่มใหม่อีกสักรอบ!”
มุมปากเสิ่นหานเฟิงยกขึ้นนิด ๆ ร่างกายแปรเป็นหยดเลือดสีทองในพริบตา แล้วละลายเข้าไปในร่างของ “ตัวเอง” บนเตียง
“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!”
เสียงสัญญาณเตือนของเครื่องดังขึ้นทันที
เสิ่นหานเฟิงบนเตียงลืมตาขึ้นทันที กระชากหน้ากากช่วยหายใจกับสายต่าง ๆ ตามตัวออกหมด
พลิกตัวลงจากเตียง เสิ่นหานเฟิงก็แข็งแรงขึ้นด้วยความเร็วที่มองด้วยตาเปล่าก็เห็นได้