กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 สืบทอด
กลางอากาศเบื้องบน เสิ่นหานเฟิงเหลือบดูทิศทางแวบหนึ่ง แล้วกระทืบอากาศจนแตกกระจาย พุ่งตรงไปทางเมืองรุ่งอรุณ
โลกแดนร้างทุกวันนี้ไม่ใช่ที่รกร้างว่างเปล่าอีกแล้ว
พื้นดินมีป่าขึ้นเป็นผืนใหญ่ แถมยังมีทะเลสาบหลายแห่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วผืนดิน
แค่สิบกว่าวินาที เสิ่นหานเฟิงก็มาถึงเหนือเมืองรุ่งอรุณ
มองเมืองมหึมาเบื้องล่าง เสิ่นหานเฟิงก็ชะงักไปนิดหนึ่ง
แค่ยี่สิบกว่าปี ไม่คิดว่าเมืองรุ่งอรุณจะเติบโตใหญ่โตได้ขนาดนี้
เขย่งปลายเท้าครั้งเดียว เสิ่นหานเฟิงก็บินไปยังวังหลังนั้นที่อยู่สูงที่สุดของเมือง
ไม่ต้องคิดก็รู้ วังหลังนี้ต้องเป็นที่พำนักของผู้ปกครองแน่ ๆ