กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 441 หายตัว
เช้าวันรุ่งขึ้น ตำหนักไท่อาน ราชวังมนุษย์
เสิ่นหานเฟิงที่กำลังบำเพ็ญอยู่จู่ ๆ ก็รู้สึกใจหายวาบ พริบตานั้นก็ลืมตาขึ้น สีหน้าครุ่นคิดไม่แน่ใจ
การบำเพ็ญมาถึงระดับเขาแล้ว ถ้าใจรู้สึกผิดปกติขึ้นมา ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่นอน
ลองหยั่งรู้ดูเล็กน้อย โลกมนุษย์ทุกอย่างปกติ ร่างแยกของตัวเองกำลังอยู่เป็นเพื่อนท่านอาจารย์กับอาจารย์อาชมทิวทัศน์โลกมนุษย์อยู่
หรือว่าจะเป็นแดนนรก?
เสิ่นหานเฟิงโบกมือเบา ๆ หยดโลหิตหยดหนึ่งพุ่งออกจากตำหนักใหญ่ กลางอากาศกลายเป็นร่างแยกแล้วหายวับไป
……
ที่ประตูใหญ่แดนนรก ร่างแยกเสิ่นหานเฟิงก้าวออกมาจากช่องทางหมื่นโลก
“หืม? เจ้าเสิ่น มีเวลาว่างมาหาพวกข้าได้ยังไง?”