กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ขอบเขตกลืนฟ้า
เสิ่นหานเฟิงยื่นฝ่ามือออก “ดาบตัดดาว” ก็ปรากฏขึ้นในมือเขาทันที
ถ้าไม่ใช่เพราะที่นี่ไม่มีปราณต้นกำเนิด ใช้ “ฟ้าดินจำแลง” ไม่ได้ เขาคงฉีกงูเก้าหัวตัวนี้เป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว
แขนของเสิ่นหานเฟิงสั่นเล็กน้อย พลังอันไร้สิ้นสุดเริ่มก่อตัวรวมกัน
พองูเก้าหัวพุ่งมาถึงระยะร้อยเมตร เสิ่นหานเฟิงก็ฟันดาบลงอย่างบ้าคลั่ง!
“ฟันฟ้าแยกเวหา!!!”
พร้อมกับเสียงตะโกนก้องของเสิ่นหานเฟิง ดาบยาวฟันฉีกอากาศ ใบมีดสุญญากาศขนาดมหึมาพร้อมแรงสั่นสะเทือนพิเศษวาบขึ้นแล้วหายวับไปในพริบตา!
พื้นดินเกิดร่องลึกที่มองไม่เห็นก้น ทอดยาวออกไปจนสุดสายตา
ส่วนงูเก้าหัวนั้นถูกฟันขาดเป็นสองท่อนไปแล้ว ซากล้มอยู่คนละข้างของร่อง เลือดและเครื่องในยังระอุเป็นไอ กระจายเต็มพื้นดิน!