กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ราชวงศ์ต้าจิ้น
ผ่านไปชั่วธูปหนึ่งดอก เสิ่นหานเฟิงก็กลับมาที่ชายหาดอย่างผิดหวัง
บนเกาะร้างไม่มีผู้คน ไม่ต้องพูดถึงคนเลย สัตว์ตัวใหญ่สักตัวก็ไม่มี
เสิ่นหานเฟิงก้าวเดินไปทางแพ ไปได้ครึ่งทาง เงาดำเงาหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินอย่างรุนแรง เร็วปานฟ้าแลบ อ้าปากกลืนเสิ่นหานเฟิงเข้าไปทั้งตัว!
เงาดำนั้นรูปร่างคล้ายจระเข้ แต่ดุร้ายกว่าจระเข้ ยาวประมาณเก้าเมตร ดวงตาสีเลือดของมันเปล่งประกายกระหายเลือด!
“ไอ้เวรตะไลเอ๊ย!”
เสียงคำรามดังกึกก้องดังออกมาจากปากอสูรจระเข้
เห็นได้ชัดว่าปากใหญ่ของอสูรจระเข้ถูกดันให้อ้ากว้างออกช้า ๆ เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของเสิ่นหานเฟิง
เมื่อรู้ว่าเหยื่อยังไม่ตาย อสูรจระเข้ก็ออกแรงกัดลงมา!
เสิ่นหานเฟิงที่ลุกขึ้นยืนได้แล้วถูกกดให้ต่ำลงช้า ๆ