กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 วังน้ำแข็งหิมะ
ผ่านไปครึ่งเดือน
นักพรตแก่องค์หนึ่งกับชายหนุ่มอีกคนมาถึงตีนเขาเทียนซาน
นักพรตแก่องค์นั้นแน่นอนว่าคือเซียวเหยาจื่อ
ส่วนชายหนุ่มคนนั้นคือเสิ่นหานเฟิง
ที่ไม่เรียกเขาว่าหัวโล้นอีกแล้วก็เพราะตอนนี้เสิ่นหานเฟิงมีผมยาวพลิ้วสยาย มัดเป็นหางม้าแบบลวก ๆ ตามใจ
“เจ้าเด็กเสิ่น เป็นไงล่ะ? อลังการใช่ไหม? เทียนซานสูงกว่าห้าพันเมตร แถมไม่มีทางเดินขึ้นเขา คนธรรมดาจะขึ้นถึงยอดนี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย!”
เซียวเหยาจื่อชี้ไปที่เทียนซานที่สูงเสียดเมฆพลางหัวเราะ
“สูงจริง ๆ แถมชันมากด้วย”
เสิ่นหานเฟิงพยักหน้า