กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 เก็บมือขึ้นมาด้วย
เห็นเสิ่นหานเฟิงกะพริบตาเดียวก็มาถึงหน้าโต๊ะ สามคนนั้นก็อึ้งไปทันที
พออึ้งเสร็จ เหงื่อเย็นก็ไหลเต็มหน้าผาก สามคนสร่างเมาทันที!
พวกเขามองเงาอีกฝ่ายยังไม่ทันชัดเลย นี่มันเตะแผ่นเหล็กเข้าให้แล้ว!
“สร่างเมาแล้วเหรอ? ทีนี้จำข้าได้หรือยัง?”
เสิ่นหานเฟิงหัวเราะเย็น ๆ
“เจ้า...เจ้าเป็นอสูรมือเลือด!”
ชายฉกรรจ์เบิกตากว้าง
ได้ยินคำว่า “อสูรมือเลือด” สี่คำ คนในโรงเตี๊ยมก็ชะงักพร้อมกัน แอบชำเลืองมองมาทางนี้