กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก่อนแยกย้ายกัน ซูชิงเกอดึงเธอไปด้านข้างอย่างมีลับลมคมในแล้วพูดคำเหล่านั้นออกมา
สวี่หวานซือไม่เข้าใจ แต่เพราะความอยากรู้อยากเห็นจึงตัดสินใจทำตามที่อีกฝ่ายบอกแล้วไปดูสักหน่อย
เธอเดินไปยังห้องเก็บของขวัญและหาของขวัญชิ้นที่ซูชิงเกอมอบให้จนพบ
อ๊ะ ไม่ใช่สิ มีสองชิ้น
ชิ้นหนึ่งใหญ่ชิ้นหนึ่งเล็ก ชิ้นหนึ่งหนาชิ้นหนึ่งแบน
เธอนั่งลงบนพรม ฉีกกระดาษห่อของขวัญชิ้นใหญ่กว่าออกก่อนแล้วเปิดกล่อง
หลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ดวงตาของสวี่หวานซือก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
มันคือหูและหางยาวนุ่มฟูสีเทาดำ ดูคล้ายกับสุนัขหรือไม่ก็หมาป่า
สวี่หวานซือลองแตะดู
ขนของหางให้สัมผัสที่ดีมากและสมจริงอย่างยิ่ง เหมือนกับขนจริงของเสี่ยวฮวาไม่มีผิด