กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เป็นอย่างไรบ้างครับ"
ขณะที่สวี่หวานซือกัดแซนด์วิชเป็นคำที่สาม เธอก็ได้ยินคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่ใส่ใจตามที่เธอคาดหวังไว้พอดี
อยากจะหัวเราะออกมาจริงๆ แต่ก็ทำไม่ได้
ต้องรักษามาดไว้ก่อน!
ตั้งแต่ตอนที่เธอนั่งลงที่โต๊ะอาหารและเห็นบะหมี่หมูเส้นพร้อมเครื่องเคียงกับแซนด์วิช เจียงอวิ๋นอวี่ก็มองเธอด้วยสีหน้าท่าทางคลุมเครือที่พอจะตีความได้ว่า 'ขอความคิดเห็น' หรือไม่ก็ 'ขอกำลังใจคำชม'
แต่เพราะไม่อยากดูร้อนรนเกินไป เขาจึงแสร้งนั่งลงข้างเธออย่างสงบนิ่งพลางมองดูเธอ
นิสัยเจ้าเล่ห์ซุกซนของสวี่หวานซือจึงกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งที่รู้แก่ใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เธอกลับแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เพียงนั่งลงหยิบแซนด์วิชขึ้นมากินเงียบๆ
กินไปโดยไม่พูดไม่จา ทั้งไม่ส่ายหน้าและไม่พยักหน้า