เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ถ่ายเสร็จหรือยัง เจ้าตัวเล็ก?"
สวี่หวานซือรู้สึกว่าตนค้างอยู่ในท่านี้นานเกินไปแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มจะแข็งค้าง
เหตุใดคราวนี้ถึงใช้เวลาถ่ายนานขนาดนี้นะ?
ทั้งสองคนออกมาตอนใกล้พระอาทิตย์ตกดิน เดินเล่นไปถ่ายรูปไปตลอดทาง
ทุกครั้งที่เจียงเยี่ยนถ่ายเสร็จก็จะนำรูปมาให้เธอดู แม้ภาพจะไม่ได้สวยงามเป็นพิเศษ แต่ก็ถือว่าพอใช้ได้
นำไปครอบตัดและแต่งรูปสักหน่อยก็ยังใช้การได้อยู่
บางครั้งสวี่หวานซือก็จะพูดคุยปรึกษากับเจียงเยี่ยนว่าจะถ่ายมุมไหนให้ออกมาดูดียิ่งขึ้น
แม้เธอจะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องการถ่ายภาพมากนัก
แต่เธอก็มีความรู้เชิงทฤษฎีมากกว่าเด็กน้อยอยู่เล็กน้อย สรุปก็คือได้เปรียบเรื่องอายุและเคยเห็นภาพสวย ๆ มามากกว่า
เจียงเยี่ยนเหลือบมองไปทางด้านหลังของเธออย่างแนบเนียน ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา: