กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงนาฬิกาปลุกอีกสองสามครั้งถัดมาถูกเจียงอวิ๋นอวี่จัดการดับไปตั้งแต่เริ่มดังขึ้นครั้งแรก
สวี่หวานซือจึงนอนหลับต่อจนเกือบถึงเจ็ดโมงเช้า
เวลาหกโมงห้าสิบนาที นาฬิกาปลุกอีกเครื่องก็ส่งเสียงดังขึ้นมา
เจียงอวิ๋นอวี่เอื้อมมือไปกดปิดอย่างชำนาญ ชำเลืองมองดูเวลาอีกครั้ง เห็นว่าได้เวลาพอดี จึงค่อยๆ ปลุกคนที่นอนอยู่ข้างกายให้ตื่นขึ้นมา
เขาใช้มือบีบแก้มนุ่มของสวี่หวานซือเบาๆ "ที่รักครับ"
ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ
หล่อนยังคงหลับสนิท
รอยยิ้มพรายแวบผ่านดวงตาดำขลับของชายหนุ่ม เขายื่นมือไปบีบแก้มเธอเบาๆ อีกครั้ง
อะไรกันเนี่ย ช่างน่ารำคาญจริงเชียว
สวี่หวานซือที่ยังงัวเงียครึ่งหลับครึ่งตื่นค่อยๆ ขมวดคิ้วแน่น ยกมือขึ้นปัดแมลงตัวร้ายที่น่ารำคาญออกไป ก่อนจะพลิกตัวนอนต่อ