กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภาพของผู้คนที่กำลังโบกมือลาจากเรือพายค่อยๆ จางหายไปทีละน้อย จนกระทั่งหน้าจอกลายเป็นสีดำสนิท
วินาทีต่อมา แสงดาวก็รวมตัวกันใหม่อีกครั้ง ก่อตัวเป็นข้อความบรรยายทีละประโยค
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
"บางทีเมื่อเด็กๆ เติบโตขึ้น พวกเขาอาจจะลืมเลือนความทรงจำเหล่านี้ไป แต่ก็ไม่เป็นไร นั่นคือชีวิต"
"เพื่อนที่สามารถอยู่เคียงข้างเธอไปได้ยาวนานนั้นล้ำค่ายิ่ง แต่ก็อย่าลืมผู้คนที่เคยร่วมเดินทางผ่านแต่ละช่วงชีวิตมาด้วยกัน"
"ครั้งนี้ ถึงเวลาที่ต้องกล่าวคำอำลากันจริงๆ แล้ว"
ข้อความบรรยายค่อยๆ เลือนหายไปอีกครั้ง และจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาใหม่ โดยจับภาพไปที่แขกรับเชิญทั้งห้ากลุ่มที่กำลังยืนอยู่ตรงกลางห้องโถง