กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบเล็กน้อยดังใกล้เข้ามาจากระยะไกลและมาถึงห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง
สวี่หวานซือที่เพิ่งเดินออกไปแล้วกลับเข้ามาใหม่ ยกมือขึ้นจัดแต่งทรงผมด้านหลังศีรษะให้เรียบร้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปในระยะของเลนส์กล้อง
"การแข่งขันเป็นยังไงบ้างแล้วคะ?"
สวี่หวานซือเดินไปหยุดอยู่หลังโซฟาอย่างสงบนิ่ง วางมือทั้งสองข้างลงบนพนักพิง แล้วมองไปยังคนอื่นๆ
หลังจากฟื้นตัวจากอาการปวดเอวแล้ว พ่อบ้านเฉินก็ตอบกลับอย่างอารมณ์ดีว่า "คุณผู้หญิงครับ ผมแพ้แล้วครับ"
สวี่หวานซือเลิกคิ้วขึ้นแล้วมองไปยังเจียงเยี่ยนที่กำลังยืนอยู่ตรงมุมห้องนั่งเล่น
ทำไมเจ้าตัวเล็กถึงไม่กระโดดโลดเต้นเข้ามาอวดผลงานของตัวเองในทันทีเหมือนอย่างเคยล่ะ?
นี่มันผิดปกติมากๆ เลยนะ
และ……