เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"แบบนั้นไม่นับหรอกครับ ที่รัก"
"หรือว่า" เจียงอวิ๋นอวี่หลุบแพขนตาลง น้ำเสียงทุ้มต่ำ "ที่รักไม่ชอบจูบกับผมแล้ว?"
สวี่หวานซือ: "..."
ทั้งที่รู้ว่าผู้ชายคนนี้กำลังแกล้งทำ แต่ทำไมเธอถึงยังหลงกลเขาอยู่อีกนะ?
ใบหน้าแดงซ่านด้วยความขวยเขินจากการที่เขาพร่ำขอจูบซ้ำๆ สวี่หวานซือเม้มริมฝีปากที่สั่นระริก ก่อนจะเอ่ยกระซิบในที่สุดว่า:
"คุณไปอาบน้ำก่อนสิคะ"
อันที่จริง หากตัดเรื่องที่เขาจูบอย่างดุดันออกไป บางครั้งเธอก็ชอบมันอยู่เหมือนกัน
เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของเจียงอวิ๋นอวี่ก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาก้มหน้าลงจูบแก้มเธออีกครั้ง "ผมไปเดี๋ยวนี้ครับ"
พูดจบ ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องนอนใหญ่
เมื่อมองตามแผ่นหลังของเขาไป สวี่หวานซือก็ยกมือขึ้นกุมสองแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเอง