กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาเฉยชาและเฉียบขาดคู่นั้นทำให้สวี่หวานซือตัวแข็งทื่อไปในทันที
เธอยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น
ให้ความรู้สึกเหมือนตอนเรียนหนังสือแล้วถูกครูจับได้ว่าไม่ได้ทำการบ้านไม่มีผิด
แต่ไม่นานนัก ความรู้สึกเหมือนถูกหนามทิ่มแทงนั้นก็มลายหายไป ราวกับเป็นเพียงภาพลวงตาของเธอเท่านั้น
เมื่อสวี่หวานซือมองกลับไปอีกครั้ง ก็สบเข้ากับดวงตาที่เปี่ยมด้วยรอยยิ้มของชายหนุ่ม
นิ้วมือใหญ่และเรียวยาวได้รูปของเจียงอวิ๋นอวี่เคาะลงบนแป้นพิมพ์สัมผัสของคอมพิวเตอร์พกพาสองครั้ง พิมพ์ข้อความตอบกลับอย่างรวดเร็วแล้วกดส่ง
ล้อของเก้าอี้หนังส่งเสียงครืดคราดเบาๆ บนพื้นห้อง
เขาเดินตรงเข้ามา เปิดประตูออกจนสุด แล้วดึงสวี่หวานซือที่กำลังยืนเหม่ออยู่เข้ามาด้านใน
"ทำไมถึงมายืนอยู่ตรงประตูครับ"
เสียงประตูปิดลงเบาๆ