กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงอวิ๋นอวี่เหลือบมองนาฬิกาบนผนัง ตอนนี้เกือบจะสามทุ่มแล้ว
เมื่อคิดว่าทางฝั่งนั้นน่าจะเตรียมการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็ยกยิ้มพลางกล่าวว่า "ตกลงครับ"
สวี่หวานซือรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจากมือที่ทาบอยู่บนแผงอกของเจียงอวิ๋นอวี่ จากนั้นมือใหญ่ที่เคยกุมมือเธอไว้ก็คลายออก และคนตรงหน้าก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
เมื่อมองดูพื้นที่ว่างเปล่าด้านล่าง สวี่หวานซือก็เขย่งปลายเท้าลง หมายจะเลื่อนตัวลงสู่พื้น
ทันใดนั้น
สัมผัสอบอุ่นที่คุ้นเคยก็ทาบทับเข้ามา เจียงอวิ๋นอวี่โอบเอวของเธอแล้วยกลงมาอย่างนุ่มนวล
นิ้วมือซ้ายของเธอที่ทอดลงข้างลำตัวถูกสอดประสานเข้ามาอย่างคุ้นเคยอีกครั้ง
นิ้วมือของทั้งสองสอดประสานกันอีกครา
'ทำไมคนคนนี้ถึงชอบจับมือนักนะ' สวี่หวานซือคิดในใจพลางแกว่งแขนที่กุมกันไว้เบาๆ