กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่หวานซือผู้ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังจะได้เงินค่าขนม กำลังยืนอยู่หน้าโขดหินก้อนหนึ่งร่วมกับเจียงเยี่ยน
ตรงนี้เป็นแอ่งเว้าที่มีระดับน้ำลึกกว่าบริเวณอื่นของหาดเลน
เธอเดินวนรอบโขดหินที่มีความสูงราวสองในสามของหน้าแข้งผู้ใหญ่
เธอหันไปหาเจียงเยี่ยน เลิกคิ้วพลางยิ้มเอ่ยถาม "เยี่ยนเยี่ยน เชื่อไหมว่าใต้หินก้อนนี้มีอาหารทะเลอยู่?"
"เชื่อครับ!"
เจียงเยี่ยนที่ยืนอยู่ด้านข้างพยักหน้ารัวเร็วราวกับลูกไก่จิกข้าวสาร "ผมเชื่อครับ!"
คำตอบรับรวดเร็วยิ่งนักโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
เดี๋ยวนะ
ตามบทแล้วจังหวะนี้ไม่ควรพูดว่าไม่เชื่อ แล้วค่อยโดนตบหน้าทีหลังหรอกเหรอ
สวี่หวานซือมองดูแววตาเลื่อมใสศรัทธาและสีหน้าอันหนักแน่นมั่นคงของเจียงเยี่ยน